آمدم تا در آسمان کبود_ پر گشایم بسوی آزادی_ خانه سازم بر آن خرابه ی دل_ تا بگیرم دوباره آبادی_ پر گشایم به شادی بودن_ _تا بخندم دوباره با شادی _آه ای خدای عشق وامید کاش عشقی بمن نمیدادی_ کاش عشقی بمن نمیدادی *فرزانه شیدا دیوان شیدائی اشعار ف .شیدا - اسفند 1386
دوشنبه 20 اسفند ماه سال 1386
فریادرا بخاطر بسپار
نوشته شده توسط فرزانه شیدا در ساعت 08:59 AM
 
 
پر میزنم در آسمان اندیشه های عشق
 
پروازی  بر  فراز ... هیاهوی شهر
 
آنگاه که سکوت در گوشه ای آرام
 
کز کرده بود!!!
 
 وهیاهو غوغا میکرد!
 
؛فریاد؛ اما بیصدا
 
نگاه میکرد
 
در حنجره های بُغض !!!
 
و صدای بال پروازم ...آه...
 
در هیاهو ...گم میشد!!!
 
چون من چون تو چون ما!!!
 
 
شاید می بایست بر شانه فریاد بنشینم
 
وفغانی برآورم ، با رسا ترین صدا
 
تا بازگویم ترا
 
 
فریاد را بخاطر بسپار!!!
 
 سکوت مردنیست !!!
 
 
آنگاه که انسان  در ؛هستی ونیستی ؛ می میرد!!!
 
 
آندم که ؛ آه ؛ را ه نفس می بندد
 
 
وآندم که عشق  وانسانیت میمیرد
 
 
در دستهای ظلم!!!
 
 
فریاد را بخاطر بسپار ...سکوت مردنی ست!!!
 
 
شعر از: فرزانه شیدا
 
 
دوشنبه بیستم اسفند 1386
 
لینک ثابت | چاپ یادداشت | 7 نظر
   1      2      3      4      5      6      7    >>