آمدم تا در آسمان کبود_ پر گشایم بسوی آزادی_ خانه سازم بر آن خرابه ی دل_ تا بگیرم دوباره آبادی_ پر گشایم به شادی بودن_ _تا بخندم دوباره با شادی _آه ای خدای عشق وامید کاش عشقی بمن نمیدادی_ کاش عشقی بمن نمیدادی *فرزانه شیدا دیوان شیدائی اشعار ف .شیدا - اردیبهشت 1387
شنبه 28 اردیبهشت ماه سال 1387
نمیدانم ..تا..هر..چه...پیش آید!!!...؟؟؟(یادگاری)
نوشته شده توسط فرزانه شیدا در ساعت 9:29 PM
habitatet
 
 نمیدانم ..تا..هر..چه...پیش آید!!!...؟؟؟

_____________________________________ :
 

خزان بر باغ قلبم   سایه افکنده به صد خواری
 

 نمیدانم چه پیش آید؟
 

 نمی خواهد ببارد آسمان یک قطره  رویای بهاری!
 
 
گو چه پیش آید؟!
 
 
نگارم رفت ودل افتاده  آخر، درغم   وزاری
 
 
بگوآخرچه پیش آید؟
 
 
 
بهارم سر شد اندر، ناله برگ دلم، دربیقراری
 
 
 تا چه پیش آید؟!
 
 
 بدنبال رهی آواره ام در  کوچه ی شب زنده داری
 

 هر چه پیش آید!!
 
 
 شکستم هر دمی در خلوت شبهای تاریکم  به تاری
 
 
تا چه پیش آید؟!
 
 
 شدم  خاکسترعشقی ، نشسته دردم ودود و غباری
 

 گو چه پیش آید؟!
 
 
 در این غمها شداین  دل هم،  زخود حتی،  فراری
 

 تا چه پیش آید؟!!
 
....
 
ولی بس باشد این دیگر، ببینم  سینه را، در سوگواری
 

 هر چه  پیش آید!!
 
 
 رهانم سینه را زین پس   دگر زین   بیقراری
 

تا چه پیش آید!
 
 
 رهم این د یده را از سوزش چشم انتظاری
 
 هر چه پیش آید!!
 
....
 
دهم زین پس به امیدی... به قلبم باز دلداری
 

 چه پیش آید!!؟
 

 به اشکم  میدهم ... ا مید  دل را  ، آبیاری
 

 هر چه پیش آید!!
 
 

 گلی می رویم.... اندر  گلشن ... امیدواری‌
 
 تا چه پیش آید!!
 

 هرآن آید مرا در حسرت هر لحظه اینسان  جانسپاری
 
 وه چه خوش آید !
 
 

 نگه دارم دلم را از برایش* یادگاری *
 

 تا چه پیش آید!!!
 
  
 
۱۶اسفند ۱۳۶۶
 
 
ویرایش ۱۳۸۷ *
 
 
 ف.شیدا - فــــرزانه شــــیدا
 
  

Farzaneh Sheida

 

vår meadow med hvit sommerfugler

   1      2      3      4      5    >>