پنجشنبه 2 خرداد ماه سال 1387
منو شمع وپروانه
کسى آیا برایم قصه مى گوید در این شبهاى تنهائى؟!
کسى آخر دلم را می رمد از رنجهاى تلخ شیدائی ؟!
بیا اى همنواى شب نشین ، اى شمع مجلس ها
تواى بال وپر رنگین ، تو اى پروانه ى رسوا
منو ما هرسه از شور وشر شیدائى دل ، دردها بردیم!
منو ما در سراى عاشقى ها .. غصه ها خوردیم!
بیا در کنج این غمخانه ى شعرو غزل ، پروانه ى زیبا
بیا اى شـــمع گریان ، با دل ودلـــدادگى همپا
منو ما هر سه در درد نهان سینه گــریانـــیم
پروبال وتنى سوزان به اشک درد و حرمانــیم
منو ما قصــه ویرانى یک قـــلب غــمناکیم
منو ما قصه ى سوز نده ى فـــریاد افـــلاکیم
منو ما در خـــــموشى ...... درد و فــریادیـم
بدرد وغـــصه زندانى ، ولی دردیده آزادیم
منو ما قـــصه ای همواره بر لبـــها
ولی دراوچ تنـهائی همــیشه یکّه وتنها
همــــیشه یکّه وتــنها !!!
فرزانه شیدا اول(۱) خرداد ۱۳۸۷
اطلاعیه توسط
آقای اصلان قزللو:
با درود. هفتمین شماره ی خانه نقد به نقد و تفسیر
شعرهای فرزانه ی شیدا اختصاص یافته است .
منتظر نقد و بررسی شما دوستان فرهیخته هستیم.
خانه نقد ( اقای اصلان قزللو):
منتظر شما عزیزان هستیم با تشکر
فرزانه شیدا - Farzaneh Sheida