آمدم تا در آسمان کبود_ پر گشایم بسوی آزادی_ خانه سازم بر آن خرابه ی دل_ تا بگیرم دوباره آبادی_ پر گشایم به شادی بودن_ _تا بخندم دوباره با شادی _آه ای خدای عشق وامید کاش عشقی بمن نمیدادی_ کاش عشقی بمن نمیدادی *فرزانه شیدا دیوان شیدائی اشعار ف .شیدا - خالی
سه شنبه 7 خرداد ماه سال 1387
خالی
نوشته شده توسط فرزانه شیدا در ساعت 1:35 PM
 
 
انقدر غمگینم انقدر دلگیرم

آنقدر گریه به قلبم جاریست

که دلم از غم تو دریائیست

با لبم میخندم با دلم میگریم

غم بدل پروردن گرچه بس تکراریست

بر دلم تکراریست!!!

آنقدر مجنونم آنقدر شیدا دل

انقدر ویرانه

که به دل میدانم خنده را جا ئی نیست

خنده را جا ئی نیست !

انقدر چشم براه بادلی مانده به آه

آه ای رفته زمن... جای تو بس خالیست

جای تو بس خالیست !


ف.شیدا

سه شنبه ۷ خرداد۱۳۸۷