آمدم تا در آسمان کبود_ پر گشایم بسوی آزادی_ خانه سازم بر آن خرابه ی دل_ تا بگیرم دوباره آبادی_ پر گشایم به شادی بودن_ _تا بخندم دوباره با شادی _آه ای خدای عشق وامید کاش عشقی بمن نمیدادی_ کاش عشقی بمن نمیدادی *فرزانه شیدا دیوان شیدائی اشعار ف .شیدا - دلم فریاد میخواهد
جمعه 23 فروردین ماه سال 1387
دلم فریاد میخواهد
نوشته شده توسط فرزانه شیدا در ساعت 07:07 AM
 
 
میان  حسرت  و دیدار ... میان لحظه های تار
 
 

منم  آن  ماهی دریا  ... و   دنیا مرغ ماهیخوار
 
 
 

منم دل کنده از بودن...  دمی ازغم نیآسودن
 
 
 

کنارم سایه های دوست...ولی در بی کسی بودن!
 
 
 

نشان عشق وشادی ها... بدل همواره بس مبهم
 
 
 

به هر مهری، سپردن دل...شکستن بازهم محکم!
 
 

دلم فریاد   میخواهد  ...  میان   دشت بی مهتاب
 
 
 

کمی آسودگی دیدن... دمی ...چندی ..بوقت خواب
 
 
 

دلم سوزان وبس گریان ...  رها  گشته زهر پیمان
 
 
 

ز زخم  حیله  و   نیرنگ.. دگر باره  دلی بی جان
 
 
 

مرا آغوش  تنهائی  ...   یگانه   می کشد  در بر
 
 
 

مرا آخر به  تنهائی   ...   بَرد  در ؛؛ خلوت   آخر؛؛
 
 
 
 

در   آن  خلوتگه قبری ... که برآن چشم گریان است
 
 
 

ولی   تا بودی  وهستی  ...  زمردم دل پریشان است!
 
 
 

نمیخواهم   بریزد   اشک ...  بوقت مردنم   چشمی
 
 
 

فقط   یاد آورد   روزی   ...   که داده  بر دلم خشمی
 
 
 

نمیخواهم   فراغم   را   ... کسی  با  سوز دل خواند
 
 
 

که آندم را  ...   که هستم من   ...   نیازم  را نمیداند
 
 
 

دلم  فریاد میخواهد  ... دلم  فریاد    میخواهد
 
 

ولی  این  خلوت  شبها ...
 
 
 
 
 مرا   خاموش   میدارد  ...  مرا خاموش میدارد!!!
 
 

 سروده فـــرزانه شـــیدا
 
 
چهارشنبه 21 فروردین1387


 
لینک ثابت | چاپ یادداشت | 25 نظر