آمدم تا در آسمان کبود_ پر گشایم بسوی آزادی_ خانه سازم بر آن خرابه ی دل_ تا بگیرم دوباره آبادی_ پر گشایم به شادی بودن_ _تا بخندم دوباره با شادی _آه ای خدای عشق وامید کاش عشقی بمن نمیدادی_ کاش عشقی بمن نمیدادی *فرزانه شیدا دیوان شیدائی اشعار ف .شیدا - بیچاره دلی که خوش به باران باشد(همدل باران)‌باده ی دنیا /شاعر
دوشنبه 13 خرداد ماه سال 1387
 بیچاره دلی که خوش به باران باشد(همدل  باران)‌باده ی دنیا /شاعر
نوشته شده توسط فرزانه شیدا در ساعت 12:33 PM
 
 
بیچاره دلم که  مانده در باران بود
 
در بارش لحظه های غم ویرا ن بود
 
 بیچاره دلم که همره  ابر گریست
 
هر بار که سینه ی سما  گریان بود
 
دوشنبه 13 خرداد 1387
 
فرزانه شیدا
 
 
 
Image and video hosting by TinyPic
 
 
 
چو مست از باده ی دنیا

سرودم با دلی رسوا

اگر گفتم درونم را

بدون لحظه ای پروا

بوّد شاهد خدای ما

در این گنبد گه رویا

همیشه بوده ام شیدا

همیشه بوده ام شیدا
 

ف.شیدا

 
 دوشنبه 13 خرداد 1387
 
 
 
شاعران همواره غمناکند

بسکه دل نازک ودل پاکند

هر یکی چون چشمه ای جاری

از درون سینه ی خاکند


فـرزانه شیدا
 دوشنبه 13 خرداد 1387